بافت تاریخی یزد

میخوایم شما رو با خودمون همراه کنیم و قدم به قدم با هم به بافت تاریخی یزد پا بزاریم که شاه بیت غزل های این شهر تاریخیست. از تجربه های نابی که اونجا میتونید داشته باشید براتون بگیم. از قصه ها و راز ها و زندگی هایی که در هر پیچ وخم کوچه های آشتی کنونش و در پس هر دیوار خشت و گلیش وجود داره.

اول از همه باید بریم سراغ راههای دسترسی. بافت تاریخی یزد مثل یه هزارتوی خشت و گلی هست که از نقاط مختلفی میتونید به اون وارد بشید. میتونید از یه سمت وارد شده و بعد از کلی گشت و گذار از یه سمت دیگه خارج بشین و یا حتی نقطه شروع و پایانتون میتونه یه جا باشه اما مسیری رو که طی میکنید تکراری نباشه. بهترین گزینه های شما میتونن 1)خیابان مسجد جامع  و 2) محله فهادان باشن. ما یزدیا اصولا خودمون از خیابان مسجدجامع شروع میکنیم. خیابان مسجد جامع در خیابان امام واقع شده. یه خیابان سنگفرش شده که دو طرفش پر شده از مغازه های صنایع دستی، محصولات نساجی یزد، کافه و رستوران های سنتی خیلی بامزه و دل انگیز مثل “کافه کلهر”یا رستوران “هتل فوکا”  

نرسیده به مسجد جامع یه کوچه هست که تابلو نداره اما در ابتدای اون یه کافه سنتی هست به نام “ایرانیکا”. وارد این کوچه بشید از کافه “فوکا” و “هتل جاده ابریشم” عبور کنید و مسیرتون رو ادامه بدید تا به “میدان وقت و ساعت” و یا به عبارتی “وقت الساعه” برسید. در اونجا به “بقعه سید رکن الدین” سری بزنید و یادتون نره که حتما از “کارگاه دارایی بافی خجسته” و “فرش فروشی آقای فاضلی” دیدن کنید. “هتل فاضلی” و “هتل ترمه” هم توی این میدون قرار دارن. از کوچه ی سید رکن الدین به سمت خیابان مسجد جامع برمیگردیم تا به تماشای این شاهکار معماری بنشینیم. چیزی که بیشتر از همه روح و جانمون رو نوازش میده گلدسته ها و گنبد  فیروزه ای مسجد جامع هستن که قرنهاست توجه ما رو به سوی آسمان نیلگون وخالق زیبای های جهان سوق میدن. برای آشنایی بیشتر با مسجد جامع یزد میتونید اینجا کلیک کنید. شما همچنین میتونید از “کتابخانه وزیری” که قدیمی ترین کتابخانه یزد هست و در کنار مسجد جامع واقع شده بازدید کنید.

وقتی روبه روی گلدسته های مسجد جامع بایستید ، درست در سمت راست شما بازارچه ای قدیمی قرار داره به نام “بازار صراف ها “ که چندسالی هست بازسازی شده وپرشده از فروشگاههای صنایع دستی، عتیقه، کافه، و حتی یه کارگاه پخت شیرینی های یزدی. اگه خوش شانس باشید زمانی میرسید که کیک یزدی های داغ و تازشون از فر دراومدن. از بازارچه که گذرکنین به یه محوطه باز میرسین که یه چندتایی مغازه و بام رستورانهای سنتی اطرافش هستن مثل “رستوران کاریزما”. از اینجا به بعد باید خودتون رو به دست کوچه ها بسپارین و به سمت “محله فهادان” برید. برای اینکه بهترین مسیر رو داشته باشید تابلو ها رو از دست ندید. پیشنهاد ما اینه که تابلوها رو دنبال کنید تا به “خانه باران” و پس از اون به “خانه هنر” برسید. پشت بام این خانه ها  رو از دست ندید. بطور کلی تماشای منظره شهر تاریخی از فراز پشت بامها میتونه خاطره ای به یاد موندنی رو براتون رقم بزنه. اونقدر اون منظره چشمنواز و زیباست که فقط خودتون باید تجربش کنید. فقط یادتون نره دوربین عکاسیتون رو به همراه داشته باشید. بعد از اون مسیرتون رو به سمت “زندان اسکندر” ادامه بدید. این مسیر میتونه خیلی کوتاه یا خیلی طولانی باشه. اگه فقط مسیر رو طی کنید تا به زندان اسکندر برسید زمان زیادی نمیبره. اما اگه به خونه ها و کوچه های قدیمی علاقه داشته باشین، هر کوچه و پس کوچه میتونه به تنهایی کلی حرف برای گفتن داشته باشه.

اگه توی این کوچه های تنگ موتور یا ماشینی رو در حال عبور دیدید تعجب نکنید. یکی از دلایلی که بافت تاریخی یزد هنوز به قوت خود پابرجاست اینه که زندگی در اون در جریان داره و هنوز شور و هیجان زندگی، صدای زنگ مدرسه، هیاهوی بچه ها، صدای پای عابران پیاده و صدای موتور ها و ماشین ها رو میتونید بشنوید. و این ساکنین این منطقه هستن که به اونجا هویت و زندگی دادن.

در ادامه  به محوطه باز بزرگی میرسید که در وسط اون فضای سبزی قرار داره و دورتا دور اون رو  چندین جاذبه، از جمله “بقعه دوازده امام”، “زندان اسکندر”، “هتل موزه فهادان (خانه تهرانی ها)”، چندین فروشگاه صنایع دستی، و یه فالوده یزدی فروشی فرا گرفته اند. بعد ا زاونکه بازدیدتون در این قسمت تموم شد تابلوی قنات زارچ و آسیاب آبی کوشک نو رو در پیش بگیرید. توی مسیرتون برای دیدن کارگاه و دستگاه 200 ساله شعربافی به “سرای شعرباف” برید. از “خانه لاریها” دیدن کنید و در انتها از “قنات زارچ” و “آسیاب آبی کوشک نو” بازدید کنید و با دو تا از بی نظیرترین سازه های آبی آشنا بشید.

اگه خسته نشدین برگردین به سمت محوطه زندان اسکندر و اینبار مسیر مخالف قنات زارچ رو پیش برید. یعنی برید به سمت “هتل کهن کاشانه”. توی این راه از یه بازارچه عبور میکنید و باز به یه فضای باز میرسید. سمت راستتون یکی از زورخونه های قدیمی یزد هست به نام “زورخانه فهادان”. اگه زمانی برسید که زورخونه باز باشه، میتونید به تماشای این ورزش باستانی و پهلوانی بنشینید. حیاط هتل کهن کاشانه هم  با چتری از گلهای کاغذیش خالی از لطف نیست. میتونید روی یکی از تخت های کنار حوض بنشینید و یه بشقاب “شولی یزدی” نوش جان کنید. و در آخرباز هم  تابلوها و کوچه پس وچه ها رو در پیش بگیرید تا باز به خیابان مسجد جامع برسید.

در اینجا بهتون یه خسته نباشید میگم چون یه مسیر طولانی رو طی کردین اما مطمئنم که خسته نشدین. اینقدر این کوچه ها و خونه ها انرژی بخش هستن که خودشون خستگی مسیر رو از تنتون در میارن. اینقدربا زبان بی زبانی حرف برای زدن دارن که شما نا خودآگاه گوش جان بهشون میسپارین و شما رو با خودشون به گذشته های دور میبرن، جوریکه امکان نداره آرزو نکنید که کاش توی همچین فضا و خونه هایی زندگی میکردین. 

شید شروع یک دنیا . . .ژ

روایت هایی خودمانی دیگر...

میدان وقت و ساعت/ وقت الساعه
خانه هنر
میدان خان
بافت تاریخی یزد
بستن منو